Afvallen.nl

1. Troosteten ontstaat door chronische stress. We eten alles op wat we tegenkomen, omdat we ons bijvoorbeeld niet gezien of gehoord voelen.

2. Troosteten is het verdrijven van onrust en staat gelijk aan roken, te veel werken, doelloos t.v. kijken, eindeloos slapen of ruziemaken,

3. We ´troosteten` om even niks te voelen: het is met je verstand op nul kauwen en slikken er er na verloop van tijd achterkomen dat je een heel pak koekjes ( of een hele zak zoutjes) hebt opgegeten.

4. Het is belangrijk om op zoek te gaan naar je stressfactor als je de neiging hebt om te `troosteten´. Als je eet om te vergeten hoeveel werk er nog op je ligt te wachten, ga dan op zoek naar andere vormen om die stress te hanteren: ga een stukje fietsen, doe wat yoga-oefeningen, schrijf wat in een dagboek of bel een vriendin.

5. Er is geen wet die zegt dat je moet troosteten als je onrust voelt. Het is puur een vluchtweg. Je weet al wat er gebeurt als je gaat eten, dus probeer de onrust eens uit te zitten. Waarschijnlijk is je eerste neiging op zoek te gaan naar andere vluchtwegen, maar die kun je bewust links laten liggen. Op dat moment komen waarschijnlijk allerlei verschillende emoties bovendrijven: woede, teleurstelling of verdriet. Laat dat gebeuren. Maar ruimte, want als je je onrust ruimte geeft, lost het zich op. Het gevoel van boosheid verdwijnt, omdat je je openstelt voor de oorzaak ervan en nieuwe oplossingen ziet. Je begrijpt jezelf hierdoor beter en dat maakt het leven een stuk minder gecompliceerd.

(Bron: libelle)

De hoofdoorzaken van overgewicht zijn emoties en stress. Daar moeten we beter mee leren omgaan, door ons hartritme positief te beinvloeden: dan komt een mens in de stand ´prettig en veilig´en kan stapsgewijs een gezond voedingspatroon worden bereikt. Dat zegt medisch fysicus Kees Blase in een reactie op de discussies voer gezond eten, diëten, wel of geen snoepreclames, zoals tijdens de bespreking van de obesitas-nota in de Tweede Kamer gisteren.

Blase schreef met artsdiëtist David O´Hara het zelfhulpboek Slanker met je hartritme, dat over twee weken uitkomt. Daarin wordt een wetenschappelijketherapeutische aanpak beschreven om beter met emoties en stress om te gaan, en eetgewoonten onder control te krijgen. Het hartritme staat centraal in hun benadering.

Blase liet het gisteren zien bij het boekenfestival Manuscripta in Amsterdam. Een publieksdeelneemster wordt op een monitor aangesloten dat haar hartslag toont op een groot scherm. Wil je een liedje voor ons zingen, vraagt de wetenschapper aan haar. Terwijl de vrijwillligster begint te stotteren, schieten de lijnen in de grafiek omhoog. Het publiek lacht. Je hoeft het niet echt te doen. Wil je nu eens rustig ademhalen in de fequentie van zes ademhalingen per minuut. En als vanzelf de lijnen dalen weer terwijl de vrouw zichtbaar ontspant. De wetenschapper wil zichtbaar maken hoe stress onmiddellijk op het hartritme inwerkt, en eenvoudige concentratie op de ademhaling de hartcoherentie weer in balans kan brengen. Ook negatieve emoties, die ten grondslag liggen aan overmatig eten kunnen op deze manier aangepakt worden. We hebben een emotioneel brein dat emotionele herinneringen opslaat. Door teveel beladen emoties kan dat brein ontregeld raken door angst, frustratie, zelfminachting. Om een onaangenaam gevoel weg te werken, gaat iemand eten. Maar uiteindelijk raakt het hele systeem verstoord. Honger, trek of verzadiging worden niet meer gevoeld, en echt genieten van eten gebeurt niet.

Hartcoherentie, het lichaam in een veilige stand brengen, kan helpen met die emotionele ladingen te verwerken, en werkt volgens de schrijvers zo aan de oorzaken van het probleem. Een dieet, en zeker een hongerdieet, versterkt de paniekreactie van het lichaam, dat gaat hamsteren omdat het honger vreest. Zonder aan emotieregulatie te werken, heeft een dieet geen zin, en werkt het jojo-effect in de hand.

Meer info www.hartfocus.nl