De Body Mass Index (BMI), ook wel Quetelet Index genoemd, is een index voor het gewicht in verhouding tot lichaamslengte. De BMI wordt berekend door het lichaamsgewicht in kilo’s te delen door de lengte in meters en de uitkomst nog een keer te delen door de lengte.
De BMI geeft een schatting van het gezondheidsrisico van het lichaamsgewicht. Het gaat er bij de BMI dus niet om wat cosmetisch gezien het mooiste is. De BMI vertoont een relatie met de hoeveelheid lichaamsvet, maar de BMI-waarden geven niet het percentage lichaamsvet aan. Meet hier je BMI waarde!

Voor wie?

De indeling geldt voor volwassenen van van 18 tot ongeveer 70 jaar. Voor kinderen en pubers gelden andere grenswaarden, boven de 70 jaar is de relatie tussen de BMI en de gezondheid minder duidelijk. Voor sommige groepen, zoals Aziaten en hindoestanen, gelden andere grenswaarden. Dat heeft te maken met een andere lichaamsbouw. Over deze grenswaarden is nog discussie. Duidelijk is wel dat bij deze bevolkingsgroepen al bij lagere waarden sprake is van een verhoogd risico.

Is de uitkomst:

• minder dan 18,5 ->  te licht
• 18,5- 24,9 -> precies goed
• 25 – 29,9 ->  overgewicht
• boven de 30 ->  ernstig overgewicht (obesitas)

Beneden een BMI van 18,5 is het verstandig te proberen wat aan te komen. Voor mensen met een BMI tussen 18,5 en 25 geldt: probeer dit gewicht te handhaven. Mensen met een BMI tussen 25 en 30 zonder bijkomende gezondheidsrisico’s moeten voorkomen dat ze dikker worden. Medisch gezien is het noodzakelijk af te vallen bij een Body Mass Index (BMI) boven de 30. Zijn er bijkomende gezondheidsrisico’s, zoals een hoog cholesterolgehalte en hart- en vaatziekten in de familie, dan is afvallen verstandig bij een BMI tussen 25 en 30.

Boven 70 jaar

Er zijn diverse onderzoeken gedaan naar de relatie tussen Body Mass Index (BMI) en sterfte bij oudere mannen en vrouwen. Hieruit blijkt dat de BMI waarbij de laagste sterfte optreedt, bij ouderen hoger ligt dan bij de jongere leeftijdsgroepen. Er zijn echter nog te weinig gegevens om bij ouderen precies vast te kunnen stellen wanneer de gezondheidsrisico’s beduidend toenemen. Duidelijk is wel dat de grenswaarden voor de BMI zoals die voor volwassenen gelden bij ouderen vanaf ongeveer 70 jaar met de nodige voorzichtigheid moeten worden gehanteerd. Dat geldt ook voor de beoordeling van de middelomtrek.

Ouder worden gaat gewoonlijk gepaard met veranderingen in de bouw van het lichaam, de samenstelling en de vetverdeling. Zo daalt het gewicht in verhouding tot de lengte. De hoeveelheid vet in de buikholte neemt toe, die op benen en armen neemt af. Bij mannen gebeurt dit heel geleidelijk. Vrouwen krijgen vooral na de menopauze meer vet in de buikholte.

Voor ouderen geldt in de eerste plaats: blijf op gewicht. Ouderen doen er goed aan alleen af te vallen op advies van een arts. Om overgewicht te voorkomen, kunnen ouderen het beste meer bewegen. Beweging is gunstig om spiermassa te behouden. Dit is bij ouderen belangrijk omdat spiermassa kan dienen als reserve bij ziekten. Wat het eten betreft, is het vooral belangrijk dat dat voldoende voedingsstoffen bevat. Bij ouderen neemt de energiebehoefte af, waardoor ze vaak minder gaan eten, maar de behoefte aan vitamines en mineralen blijft gelijk.

© 2009, admin. All rights reserved.

Dit komt naar voren uit onderzoek door het Duke Children’s Hospital, waaraan een groep te dikke meisjes tussen de negen en de dertien jaar meedeed.

De onderzoekers lieten dertig meisjes het boek Lake Rescue (Annie Bryant) lezen.
Een tweede, ongeveer net zo grote groep, las een ander boek, Charlotte in Paris. Een controlegroep van vijftien meisjes las geen enkel boek.
Lake Rescue gaat over een dik meisje dat met haar school gaat kamperen. Kinderen plagen haar omdat ze dik is. Ze heeft geen vrienden en maakt zich er zorgen over of het schoolreisje wel goed zal aflopen. Maar ze maakt vrienden en herwint haar zelfrespect. In het kamp ontmoet ze een coach die haar leert hoe belangrijk lichaamsbeweging voor haar is en hoe ze gezond moet eten. De mentor houdt de hoofdpersoon ook op het juiste spoor.
Het belangrijkste personage in Charlotte in Paris is geen dik meisje. Het boek gaat niet over overgewicht.
Toen de onderzoekers na zes maanden de meisjes weer opzochten, maten ze dat de BMI van de meisjes die Lake Rescue hadden 0,71 punten was gezakt. De BMI van de meisjes die het andere boek hadden gelezen, was met 0,33 punten verminderd, terwijl de BMI van de meisjes in de controlegroep met 0,05 was gestegen. Het lezen van het boek Lake Rescue verbeterde ook de manier waarop de kinderen tegen zichzelf aankijken, zo bleek uit psychologische tests.
Dit onderzoek is de eerste studie die aantoont dat boeken een positief effect op de leefstijl en het lichaamsgewicht van kinderen kunnen hebben. Via boeken is het dus mogelijk om gezond gedrag door kinderen te stimuleren.

(Bronnen: Daily Mail, Obesity Society + psycholoog.net)

© 2009, admin. All rights reserved.

De meest effectieve manier om blijvend af te vallen lijkt een langdurig programma van intensieve begeleiding. Zo’n programma omvat niet alleen een dieet met beperkte energiewaarde maar ook bewegingstherapie. Dat blijkt uit een verkennende studie van voedingswetenschappers van Wageningen Universiteit. Zij vergeleken drie dieetconcepten gedurende veertig weken bij een kleine groep vrouwen met een licht tot fors overgewicht. Voor meer gefundeerde uitspraken achten de onderzoekers het van belang om het onderzoek op grotere schaal en over een langere periode voort te zetten.

De Wageningse pilot-studie vergeleek deelneemsters aan drie dieetconcepten met een controlegroep. Uit het onderzoek komt naar voren dat deelneemsters aan een programma met intensieve begeleiding en bewegingstherapie gemiddeld het meeste afvielen, met circa twaalf procent gewichtsafname, gemeten over de hele periode van veertig weken. Een tweede groep die eenmaal per maand een diëtist van een kruisvereniging bezocht viel gemiddeld met bijna zeven procent af.

De geringste gewichtsafname werd gemeten bij een groep die de boeken van Sonja Bakker volgden en bij een controlegroep die alleen een voorlichtingsbrochure van het Voedingscentrum kreeg; beiden kwamen uit op gemiddeld iets meer dan vier procent afname van het gewicht. De drie laatstgenoemde groepen kregen geen bewegingstherapie aangeboden. De ‘Sonja Bakker-groep’ viel vooral in de eerste weken veel af.

In onderstaande grafiek is de gemiddelde ontwikkeling weergegeven in het gewicht bij de diverse groepen.

BMI
Het onderzoek omvatte in totaal 39 vrouwen tussen 30 en 65 jaar die gedurende 40 weken werden gevolgd. Alle vrouwen kenmerkten zich door overgewicht; hun zogeheten BMI (body mass index) lag tussen 27 en 40. De BMI is een index voor het lichaamsvetgehalte en overgewicht. De BMI voor een gezonde gewichtsverhouding dient tussen de 20 en 25 te liggen. Boven 25 is sprake van overgewicht en boven de 30 van obesitas (vetzucht/zwaarlijvigheid). Een BMI van 40 of meer duidt op zeer ongezond overgewicht. Een BMI onder de 20 kan duiden op ondergewicht en ondervoeding. (Bron: www.food-info.net).

Intensieve begeleiding
De onderzoekers vinden in de resultaten van dit verkennende onderzoek voldoende aanleiding om te pleiten voor meer onderzoek naar overgewicht en afvallen, niet alleen onder grotere groepen mensen maar ook over langere periodes. Zij willen ook met anderen programma’s opzetten van intensieve begeleiding en aandacht voor lichamelijke activiteit van mensen die willen afvallen. Zo wordt er samen met het Ziekenhuis Gelderse Vallei een dergelijk programma ontwikkeld voor jongeren onder de 18 jaar. Verder worden op dit moment samen met de GGD Gelre-IJssel regionale programma’s voor de begeleiding van schoolkinderen geëvalueerd.

Maatje 36
In haar inaugurele rede vorige week stelde prof.dr.ir Edith Feskens, hoogleraar Voeding en het metabole syndroom aan Wageningen Universiteit dat lijnen een keerzijde heeft. Succes hangt onder meer af van therapietrouw, het permanent volhouden van het gezonde leefpatroon. Belangrijk is ook of iemand al eerder afslankpogingen heeft gedaan; opvallend is dat mensen die veel aan diëten hebben gedaan, het minst afvielen. Dat kan te maken hebben, meent de hoogleraar, met de schadelijke werking van extreme diëten, waarbij er een jojo-effect van afvallen en aankomen optreedt omdat het lichaam zich instelt op de geringe energie die binnenkomt en daar zuinig mee omgaat. Recente TNO-cijfers laten zien dat de helft van meisjes tussen 13 en 18 jaar ongezond lijnt, waardoor er eerder kans is op meer dan op minder overgewicht. Daartegenover stelt Feskens dat met een leefstijlverandering vijf tot tien procent vermindering van het lichaamsgewicht valt te bereiken en dat dat al een gunstig effect heeft op het metabole syndroom. Feskens: “Bijna iedereen wil meer afvallen en het liefst terug naar maatje 36. Het is goed om je te realiseren dat dat vaak niet kan en ook niet hoeft.”

(bron: wageningenuniversiteit.nl)

© 2009, admin. All rights reserved.