Getrouwde mensen hebben meer kans op overgewicht dan vrijgezellen. Dit blijkt uit onderzoek van Griekse wetenschappers van de universiteiten van Salonica en Ioannina.

De reden? Simpel! Getrouwde mensen letten minder op hun lijn, omdat ze toch al een partner hebben.
Volgens de onderzoekers proberen vrijgezellen zich aantrekkelijk te houden voor een mogelijke partner. Daardoor doen ze meer aan sport en letten beter op hun voeding en gewicht.
Koppels die getrouwd zijn bewegen minder, doen minder aan sport en zitten vaak slechter in hun vel. Ook eten ze dikwijls ongezonde kant-en-klaarmaaltijden en hebben ze minder seks, waardoor ze minder calorieën verbranden.

Toch is er nog hoop voor getrouwde stellen: als één van de partners namelijk besluit gezonder te gaan leven, blijkt de ander vaak te volgen.
(bron: gezondheidsnet.nl)

© 2010, admin. All rights reserved.

Zeepmerk Dove gebruikte in haar reclamecampagne zogenaamde plus-size modellen om te bewijzen dat mager niet langer mooi is. Uit onderzoek door deErasmus Universiteit in Rotterdam, de Universiteit van Keulen en de Amerikaanse Arizona State University blijkt nu dat dergelijke reclames het tegenovergestelde bereiken.

Gefrustreerd
Vrouwen met een gemiddelde kledingmaat raken eerder gefrustreerd door het zien van volumineuze modellen dan van dunne.

‘Het is onwaarschijnlijk dat bedrijven hun omzet kunnen verhogen door oversized modellen in te zetten,’ zegt Naomi Mandel, hoogleraar marketing aan Arizona State University.

Eigenwaarde
Voor het onderzoek werden vrouwelijke studenten met een lage, gemiddelde en hogebody mass index (BMI) geïnterviewd.

Vrouwen met een lage BMI – zelf dus slank- voelen zich door zowel dikke als dunne modellen gesterkt in hun eigenwaarde. Namelijk, ik ben dun.

Opmerkelijk
Dikke proefpersonen met een hoog BMI reageren juist op beide figuurtypen negatief.

Opmerkelijk is de reactie van vrouwen met een gemiddelde kledingmaat en BMI-score. Zij krijgen een goed gevoel van slanke modellen, maar hun zelfvertrouwen daalt juist bij het zien van dikkerdjes.

We zien steeds vaker dikke modellen producten aanprijzen in reclames. Maar wat blijkt? De dikkerdjes hebben juist een negatieve invloed op de eigenwaarde van vrouwen.

(Bron: Elsevier.nl)

© 2010, admin. All rights reserved.

Nederlanders drinken maar één glas cola, sinas of andere frisdrank per dag. Koffie, thee en water worden in veel grotere hoeveelheden gedronken. Dat blijkt uit een groot drankconsumptieonderzoek, gehouden onder ruim tweeduizend Nederlanders ouder dan vier jaar.

Mensen met een normaal gewicht drinken net zoveel frisdrank als dikke mensen. Die pakken steeds vaker de lightvariant. Bovendien drinken ze wel een halve liter water per dag.
De consumptie van cola en sinas lijkt dus niet rechtstreeks te koppelen aan de obesitasepidemie waarmee Nederland kampt. Maar op het oog gunstige cijfers kunnen bedriegen, waarschuwt Patricia Schutte van het Voedingscentrum, dat namens het ministerie van Volksgezondheid adviseert over gezond eten en drinken. “We drinken gemiddeld 263 milliliter frisdrank per dag. Dat is meer dan een groot, vol glas. En als je bedenkt dat één op de drie mensen helemaal geen frisdrank drinkt, betekent dit dat de rest veel meer drinkt dan dat ene glas.”
Volgens het Voedingscentrum moet ook naar de uitsplitsing naar leeftijd worden gekeken. Dan blijkt ineens dat frisdranken bij kinderen tussen vier en achttien jaar meer dan een kwart van de dagelijkse hoeveelheid drinken inneemt. En 65-plussers drinken nauwelijks fris.

Het onderzoek is gisteren aangeboden aan Paul Rosenmöller van het Convenant Gezond Gewicht. Hij is verbaasd dat uit het onderzoek naar voren komt dat mensen met overgewicht veel water drinken. “Zij drinken bijna een halve liter water per dag. Ik vind dat zeer verrassend.”
Rosenmöller vindt wel dat de frisdranksector zich harder moet inspannen om het drinken van gezonde alternatieven te bevorderen.
“Het aanbod van gezoete frisdranken moet verder worden teruggedrongen”, stelt hij. “Bied het in scholen helemaal niet meer aan. En voor kinderen onder de twaalf jaar moet reclame voor ongezonde producten volledig in de ban worden gedaan.”

(Bron: bndestem.nl)

© 2010, admin. All rights reserved.

Afvallen onder begeleiding van een dietist blijkt voor veel mensen goed te werken. In 2008 lukte het een derde van de mensen die een dietist bezochten hun streefgewicht te halen. Dat blijkt uit cijfers van onderzoeksinstituut Nivel.

Van de mensen die de dietist bezoeken, heeft 71% overgewicht en 27% diabetes. Net als vorig jaar bereikt de dietist bij bijna de helft van de clienten de gestelde behandeldoelen voor driekwart of helemaal.

De groep mensen met ernstig overgewicht die de behandeling afmaakt, blijkt door de behandeling met bijna een vijfde afgenomen. En de meerderheid van deze groep beoordeelt na behandeling zijn of haar overgewicht, diabetes of te hoog cholesterol als aanmerkelijk minder ernstig.

Ook blijken de maximaal te vergoeden vier uren dieetadvies per kalenderjaar, voor nog steeds een op de vier clienten te weinig.

(Bron: Nu.nl)

© 2010, admin. All rights reserved.

Wetenschappers van de universiteit van Cambridge hebben ontdekt dat twee kinderen door genetische oorzaken extreem dik zijn. Van twee zwaar obese kinderen werd vermoed dat ze door hun ouders verwaarloosd werden, maar ze blijken een gen te missen dat voor een gezond lichaamsgewicht zorgt.

Overgewicht bij kinderen is soms genetische bepaald.

Dat meldt de Britse website The Times Online.

Bij twee Britse kinderen met een zeer hoog lichaamsgewicht hebben onderzoekers een fout in het DNA gevonden. De kinderen, een kind van 8 dat 70 kilo weegt en een kind van 10 dat 95 kilo weegt missen een bepaald gen dat het gewicht op peil houdt.

Sociale werkers dachten dat de twee kinderen verwaarloosd werden of veel te veel eten kregen van hun ouders.

Zeldzaam
De onderzoekers verklaarden dat genetische fouten die overgewicht veroorzaken erg zeldzaam zijn, maar dat overgewicht bij kinderen wel vaker een genetische oorzaak kan hebben. De wetenschappers vonden het missende gen bij nog drie kinderen die aan obesitas lijden. Van het gen dat de kinderen missen is bekend dat het het lichaamsgewicht en het bloedsuikerpeil reguleert.

Kindermishandeling
Paul Rosenmöller verklaarde als voorzitter van het Convenant Overgewicht enkele weken geleden dat ouders voor kindermishandeling moeten worden aangeklaagd als hun kind extreem dik is. Als kinderen extreem ondervoed zijn, worden ze meestal uit huis geplaatst. Rosenmöller wil dit ook voor ontzettend dikke kinderen voorstellen.

Bron: Elsevier, Marlou Visser

© 2009, admin. All rights reserved.

© 2009, admin. All rights reserved.

Bijna 60 procent van alle mensen die voor 2008 goede voornemens maakten, houden deze nog steeds vol. Dit geeft hoop voor 2009, waarin de belangrijkste voornemens zijn om af te vallen, gezonder te leven en meer te gaan bewegen.

Dit blijkt uit onderzoek van GezondheidsNet.nl in samenwerking met Valtaf.nl onder hun bezoekers.

Zo’n 58 procent van de mensen die goede voornemens hadden gemaakt voor 2008, houden ze nog steeds vol. Maar liefst 70 procent van de mensen die het voornemen afslanken hadden, vielen in 2008 gemiddeld 1-10 kilo af.
Hieruit kan je concluderen dat het wel degelijk zin heeft om goede voornemens te maken. De 40 procent die de voornemens niet hebben waargemaakt, gaan het dit jaar zeker weer proberen. Van de mensen met een goed voornemen voor 2009 weet driekwart zeker dat het gaat lukken. Wel denkt 51 procent hierbij hulp nodig te hebben van de omgeving, het liefst van de partner.

Gezondheid

De ondervraagden hebben voor 2009 voornamelijk voornemens die met de eigen gezondheid te maken hebben. Populaire voornemens zijn afvallen (29 procent), gezonder leven in het algemeen (22 procent) en meer bewegen (12 procent). Opvallend is dat specifieke diëten duidelijk aan populariteit verliezen en dat bijna de helft wil gaan afslanken door gezonder te gaan leven. Vorig jaar ging 22 procent nog met een dieet aan de slag, maar dit jaar geeft nog maar 12 procent zich over aan een streng voedingsplan. Sonja Bakker blijft in deze groep het populairst (47 procent), gevolgd door de Weight Watchers (25 procent).

Voedingsdeskundige Freya Zuidervaart: “Goede voornemens met betrekking tot afvallen worden veelal gezien als onzin. Als je wilt afvallen moet je eigenlijk meteen beginnen, is het credo. Maar het maakt eigenlijk niet zoveel uit, wanneer je begint met afvallen, zolang je voor jezelf maar een startpunt hebt. Dit mag ook 1 januari zijn. Maak wel een plan voor de langere termijn, bijvoorbeeld voor heel 2009, zodat je dit ook makkelijk kunt volhouden.”

Financiële crisis

Ook op financieel vlak zijn er verschuivingen. Twee keer zoveel mensen willen een (nieuwe) baan gaan zoeken vergeleken met 2008 (van 2 naar 4 procent). Ook sparen staat wat hoger op het wensenlijstje, maar blijft bescheiden (van 5 procent naar 7 procent).

(Bron: nu.nl)

© 2009, admin. All rights reserved.

Mensen met een positieve instelling hebben over het algemeen meer moeite om gewicht te verliezen. Dat hebben Japanse onderzoekers ontdekt.

Wetenschappers van Kansai Medical University onderwierpen meer dan honderd bezoekers van een obesitaskliniek meerdere malen aan een persoonlijkheidstest. Ze ontdekten dat de mensen die het meest optimistisch waren aan het begin van hun persoonlijke afvalprogramma er gemiddeld minder vaak in slaagden om gewicht te verliezen. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift BioPsychoSocial Medicine.

Zorgen

Volgens de onderzoekers missen mensen die van nature erg optimistisch zijn vaker de drijfveer die nodig is om flink af te vallen.

“Deze resultaten ondersteunen eerdere bevindingen die erop wijzen dat enige negatieve emoties een positieve uitwerking hebben op gedragsverandering, omdat mensen zich in dat geval meer zorgen maken om hun ziekte”, zo verklaart hoofdonderzoekster Hitomi Saito op de nieuwssite Physorg.com.

Volhouden

Optimisme bleek overigens niet altijd schadelijk voor voornemens om af te vallen. Bijna alle deelnemers aan het Japanse experiment werden gedurende hun afvalprogramma positiever naarmate ze hun gewicht zagen afnemen.

Die langzaam groeiende gevoelens van optimisme hadden volgens de onderzoekers geen negatieve invloed op hun gewicht, maar hielpen de proefpersonen juist om hun gezondere levensstijl vol te houden.

© 2009, admin. All rights reserved.

Elke ‘dieetveteraan’ zal het beamen: van diëten val je niet af. Niet zozeer van het dieet zelf – want van vrijwel elke afslankmethode val je ook daadwerkelijk af – maar in de meeste gevallen stop je toch een keer met het dieet. Omdat het te eenzijdig is, omdat je op gewicht bent, omdat je er geen zin meer in hebt, omdat er iets in je leven gebeurt waardoor lijnen geen prioriteit meer heeft. Weer ‘gewoon’ gaan eten, betekent in de meeste gevallen ook weer aankomen. “Als diëten zouden werken, zou je ze maar één keer hoeven volgen,” zegt psychoanalytica Susie, beroemd geworden door het boek Fat is a feminist issue, haar sessies met prinses Diana, die ze behandelde voor boulimia en momenteel druk met een rechtszaak tegen Weight watchers international. “Toen ik me bij de Weight watchers meldde, kreeg ik te horen dat 97 procent van de deelnemers echte ‘diëters’ waren. Dan werkt het dus niet. De hele dieetindustrie zegt: ‘We hebben de oplossing voor je!’ Maar die oplossing promoot indirect vaak compulsive eating, oftewel dwangmatig eten. Zo’n advertentie is in feite gewoon valse informatie.”
Hongerstand Compulsive eating is een breed begrip. Het staat volgens Susie voor ‘niet eten omdat je honger hebt, maar eten volgens bepaalde regels, die je vervolgens breekt’. “Je neemt je bijvoorbeeld voor geen snoep of koolhydraten te eten en komt dan in opstand waardoor je juist snakt naar snoep of koolhydraten. Of je telt geobsedeerd calorieën, of je eet geen gekookt voedsel meer. Al die regeltjes werken het idee in de hand dat voeding ‘slecht’ of ‘gevaarlijk’ is. Jezelf voedsel onthouden is bijna een garantie voor rebellie en naar een pak gevulde koeken grijpen. Het is vrij simpel: van diëten word je dik. Je valt er wel van af, maar het doet niets voor je eetgewoonten.
Ik richt me op Weight watchers omdat zij de bekendste en lucratiefste dieetclub zijn, maar voor alle methoden geldt dat ze geen connectie leggen met factoren als honger of bevrediging. Er is sterk bewijsmateriaal dat als je je lichaam steeds in de ‘hongersnood-stand’ zet zoals bij afslanken, je stofwisseling in de war raakt. Normaal past die zich aan om een normaal gewicht te behouden, maar bij iemand die steeds maar op dieet is, werkt dat systeem niet meer goed.”

Voorraadje
Die verwarde stofwisseling werkt zo: volg je een dieet, dan eet je tijdelijk minder dan je verbrandt. Daar slank je van af, maar het lichaam is hier helemaal niet van gediend. Het lichaam heeft namelijk graag een voorraadje voor noodgevallen. Als je weinig energie binnenkrijgt, schakelt je stofwisseling naar een lage stand. Ga je weer gewoon eten, dan staat je stofwisseling dus nog op dat lage pitje en kom je in rap tempo weer aan. Dat je na een dieet vaak zelfs meer aankomt dan je bent afgevallen, komt omdat het gevoel van verzadiging door lijnen verstoord raakt. Susie wijt dat voor een groot deel aan de verziekte relatie die veel vrouwen met eten hebben: “Mensen vragen aan mij: hoe zou een gezonde vrouw dan moeten eten? Ik zeg dan: ‘Hoe moet een gezonde vrouw plassen?’ Ze moet plassen als ze aandrang voelt, en niet volgens bepaalde regels. Zoals ze ook gewoon zou moeten eten als ze honger heeft.”

Vezels tellen
Weight watchers international reageert minzaam op de aanstaande aanklacht waarin miljoenen euro’s geëist gaat worden: “We waarderen Susie Orbachs wens om vrouwen duidelijk te maken dat er op het gebied van duurzaam gewichtsverlies geen makkelijke oplossingen zijn. Haar kritiek op ons is echter onterecht. Onderzoek wijst uit dat onze aanpak effectief is. Een studie die is gepubliceerd in het International journal of Obesity (zwaar­lijvigheid) wijst uit dat mensen die via Weight watchers afvallen minder kans hebben weer aan te komen. Dat komt omdat onze methode verder gaat dan calorieën en vet en vezels tellen, maar mensen ook helpt hun gedrag te veranderen, gezonder te eten en meer te bewegen in een ondersteunende omgeving.”

Beetje zwaar?
Afhakers (en daarvan telt ook Weight watchers er velen) zullen daar anders over denken, maar op zich zijn de Watchers als systeem zo verkeerd nog niet: positief is bijvoorbeeld hun insteek dat je gewoon alles mag eten, maar dat het om de porties gaat. Waar zowel zij als Susie Orbach echter aan voorbij gaan, is het grote verschil tussen een paar kilo te zwaar (de groep waar de ‘balansdaghype’ op is gericht) en veel te zwaar zijn. Mensen uit die laatste groep hebben in de meeste gevallen elk denkbaar dieet al geprobeerd, waardoor het steeds moeilijker is geworden het natuurlijke gevoel van ‘honger’ en ‘verzadiging’ te voelen. Iedereen die wel eens op dieet is geweest, weet hoe moeilijk het is slechts een paar kilo af te vallen: bijvoorbeeld vijftien kilo wegwerken is ronduit ontmoedigend. Deze mensen voelen zich vaak niet op hun gemak in een sportschool, vinden sporten soms ook niet prettig omdat het pijn doet en zijn vaak emotie-eters. Voor hen gaat Susie’s stelling: ‘Eten als je honger hebt’ niet echt op, omdat verdriet, stress of vreugde hen ook naar eten doen verlangen.

Gezond gewicht
Wel heeft ze een punt als ze zegt dat je niet achter elke dieethype moet aanhollen. Het maakt niet uit of je een beetje te dik of veel te dik bent: een gezond gewicht draait altijd om gezond en regelmatig eten in combinatie met voldoende bewegen. Wat een gezond gewicht is, is voor iedereen weer anders. Even kort door de bocht: een dikkerd die niet rookt, nauwelijks drinkt, geen rood vlees eet en elke dag twee uur met de hond loopt, kan gezonder zijn dan een slanke stress­kip die leeft voor biefstuk en hardlopen.
Een gezond gewicht wordt niet zozeer bepaald door statistieken of een kledingmaat, maar door je bouw, je bloeddruk en cholesterol­gehalte, de plek waar het meeste vet zit en de manier waarop je in het leven staat. “Niet één dieet vertelt je dat,” zegt Susie. “Het is een grote grap, ze draaien allemaal om ‘dit wel’ en ‘dat niet’, ze verkopen allemaal het idee dat je leven een stuk beter zal worden als je eraan meedoet en dat is niet zo. Als dat wel zo was, zou niemand nog te dik zijn.”

Schuldig
Niet alleen Susie heeft haar twijfels bij de dieetindustrie, ook steeds meer voedingsdeskundigen en psychologen zetten vraagtekens bij diëten als methode om af te vallen. ‘Vergeet diëten, de kans is groot dat het een vicieuze cirkel teweeg brengt van sombere gevoelens en vreetbuien,’ stelt de British psychological society naar aanleiding van een onderzoek. ‘Zeven van de tien vrouwen op dieet zouden gelukkiger zijn als ze zichzelf zouden kunnen accepteren.’ “Als mensen gedurende langere tijd hun voedselinname konden beperken, zouden ze afvallen,” zegt psychologe Jane Ogden. “Maar dat lukt haast niet. Op dieet ben je de hele tijd met eten bezig. Elke keer als je iets eet, voel je je schuldig. Je wordt down en daarmee vergroot je de kans op troosteten.” Susie is het daar mee eens: “De hele dieetindustrie draait op zelfhaat van mensen die beter verdienen. Diëten komen en gaan en beïnvloeden het emotionele welzijn van miljoenen die worden meegezogen in de afslankdroom. Het is tijd daar iets tegen te doen.”

Alle vormen en maten
Het was een van de redenen voor haar om een positie als adviseur voor de Dove-campagne ‘Echte schoonheid’ te accepteren. “De laatste dertig jaar is een enorme aanslag gepleegd op vrouwenlichamen,” zegt Susie. “Mijn moeder moest als jonge twintiger aantrekkelijk zijn om een man te krijgen, tegenwoordig moet je aantrekkelijk zijn van je zesde tot – hoe oud is Joan Collins? Het heeft iets bevrijdends dat seksualiteit niet verdwijnt met de jaren, maar het is ook krankzinnig dat je je moet conformeren aan onhaalbare schoonheidsidealen.
De marketing- en stijlindustrie heeft daar volgens mij een veel grotere rol in dan mannen: de industrie wil je wijsmaken dat glamour te koop is als iedereen maar gewoon dezelfde maat heeft. Ik zie liever verzorgde vrouwen in alle vormen en maten die kleren op een actievere manier showen, dan de vervelende ‘kijk eens naar mij’-manier. Ik ben de eerste om te zeggen dat je het waard bent om goed voor jezelf te zorgen en gezond te eten. Stoppen met diëten is daarin de eerste stap.”

Als diëten dik maakt, wat helpt dan wel?

Eerlijk zijn. Ben je een emo-eter, dan zal (gedrags)therapie meer voor je doen dan welk dieet ook.
Resetten. Ben je meer een ‘gewoonte-diëter’ (‘Ik moet er nu toch weer eens wat aan gaan doen’), dan is het zaak eerst je ‘honger-’ en ‘volreflex’ te resetten. Dat doe je door ongeveer twee weken normaal te eten: ga uit van ongeveer 1600-1700 calorieën, verdeeld over drie complete maaltijden, liefst zonder tussendoortjes: te veel eetmomenten op een dag kunnen de hongerreflex ook verstoren.
Iets minder eten. Na tien tot veertien dagen zul je beter weten hoe ‘honger’ voelt, bovendien kan het een aangename ontdekking zijn dat je op een stevig ontbijt met gemak de lunch haalt. Wil je afvallen, laat je calorische waarde dan zakken tot ongeveer 1400 calorieën per dag: niet minder, want dan gaat je stofwisseling weer in de paniekstand.
Niet sporten. Ga niet als een dolle sporten, want daar krijg je ook maar extra trek van: liever normaal bewegen (lopen, fietsen) met iets meer inspanning (vijf à tien minuten extra). Zo verleg je de verhouding tussen inname en verbranding geleidelijk, waardoor het beter vol te houden is en je kans van slagen veel groter is.

Honger of dorst?

De trek- en dorstreflex lijken veel op elkaar, vandaar dat honger en dorst vaak door elkaar worden gehaald. Een manier om niet te snel je honger te stillen, is eerst iets drinken. Heb je na tien minuten nog steeds trek, dan is het honger. Zo niet, dan was het dorst. Goed om te weten: water drinken is goed voor je bloedvolume en organen, maar doet niets tegen de trek, omdat het als maagvulling niets voorstelt. Heb je moeite om de perioden tussen de normale eetmomenten te overbruggen, dan houden thee en drinkbouillon je smaakpapillen, maag en hersens aangenamer bezig. In de eerste plaats zijn ze warm zodat je er minder snel van drinkt en je lichaam langer een teken krijgt dat er wat binnenkomt, zodat het eerder het signaal ‘genoeg’ afgeeft. En in de tweede plaats bevatten ze meer smaak, een manier om het genotcentrum in de hersenen (even) te foppen.

Laat je niet gek maken

De goede wil is er: liefst 1 miljoen Nederlanders ondernemen gezamenlijk vier miljoen pogingen per jaar om gewicht kwijt te raken. De lat ligt daarbij hoog. Mensen met een gezond gewicht willen gemiddeld 6,8 kilo afvallen, mensen met overgewicht 15,6 kilo. Dat komt neer op respectievelijk negen en zestien procent van het gemiddelde lichaamsgewicht.
Terwijl vijf tot tien procent al voldoende is ter voorkoming of verkleining van gezondheidsproblemen. Laat je dus niet gek maken door het idee dat je alleen goed bezig bent als je véél afvalt: weeg je honderd kilo en weet je dat op een gezonde manier terug te brengen tot 95 kilo, dan is dat al winst.

Kijk verder

Of je nu een groepscursus wilt volgen of liever in je eentje je eetpatroon doorgrondt, www.nooitmeeropdieet.nl van Angèle Bakker helpt je verder op weg. Een vergelijkbaar programma is www.wegmetdeweegschaal.nl van Meijke van Herwijnen. In beide gevallen leer je niet alleen in je lijf en calorie-inname te kijken, maar ook in je hoofd en in je hart. Susie Orbach is een van de drijvende krachten achter http://anybody.square­space.com, een (Engelstalige) site die zich verzet tegen de eenzijdige manier waarop vrijwel alleen heel dunne vrouwen in de media te zien zijn. Volgens haar is er een collectieve hersenspoeling gaande om vrouwen onzeker te maken. Soms al heel jong, zoals met roze truitjes voor een baby van drie maanden, met de opdruk: ‘Heb ik hier een dikke kont in?’

Wil jij je je mening geven?
Van diëten word je dik: waar of niet waar? Ga naar www.vriendin.nl en laat je berichtje achter bij ‘Openhartig’.

© 2009, admin. All rights reserved.

De hoofdoorzaken van overgewicht zijn emoties en stress. Daar moeten we beter mee leren omgaan, door ons hartritme positief te beinvloeden: dan komt een mens in de stand ´prettig en veilig´en kan stapsgewijs een gezond voedingspatroon worden bereikt. Dat zegt medisch fysicus Kees Blase in een reactie op de discussies voer gezond eten, diëten, wel of geen snoepreclames, zoals tijdens de bespreking van de obesitas-nota in de Tweede Kamer gisteren.

Blase schreef met artsdiëtist David O´Hara het zelfhulpboek Slanker met je hartritme, dat over twee weken uitkomt. Daarin wordt een wetenschappelijketherapeutische aanpak beschreven om beter met emoties en stress om te gaan, en eetgewoonten onder control te krijgen. Het hartritme staat centraal in hun benadering.

Blase liet het gisteren zien bij het boekenfestival Manuscripta in Amsterdam. Een publieksdeelneemster wordt op een monitor aangesloten dat haar hartslag toont op een groot scherm. Wil je een liedje voor ons zingen, vraagt de wetenschapper aan haar. Terwijl de vrijwillligster begint te stotteren, schieten de lijnen in de grafiek omhoog. Het publiek lacht. Je hoeft het niet echt te doen. Wil je nu eens rustig ademhalen in de fequentie van zes ademhalingen per minuut. En als vanzelf de lijnen dalen weer terwijl de vrouw zichtbaar ontspant. De wetenschapper wil zichtbaar maken hoe stress onmiddellijk op het hartritme inwerkt, en eenvoudige concentratie op de ademhaling de hartcoherentie weer in balans kan brengen. Ook negatieve emoties, die ten grondslag liggen aan overmatig eten kunnen op deze manier aangepakt worden. We hebben een emotioneel brein dat emotionele herinneringen opslaat. Door teveel beladen emoties kan dat brein ontregeld raken door angst, frustratie, zelfminachting. Om een onaangenaam gevoel weg te werken, gaat iemand eten. Maar uiteindelijk raakt het hele systeem verstoord. Honger, trek of verzadiging worden niet meer gevoeld, en echt genieten van eten gebeurt niet.

Hartcoherentie, het lichaam in een veilige stand brengen, kan helpen met die emotionele ladingen te verwerken, en werkt volgens de schrijvers zo aan de oorzaken van het probleem. Een dieet, en zeker een hongerdieet, versterkt de paniekreactie van het lichaam, dat gaat hamsteren omdat het honger vreest. Zonder aan emotieregulatie te werken, heeft een dieet geen zin, en werkt het jojo-effect in de hand.

Meer info www.hartfocus.nl

© 2009, admin. All rights reserved.